Soms weet je precies waarom je ergens naartoe gaat. En soms ontdek je pas jaren later waarom een reis zo belangrijk is geweest.

Het begon met Rome. Maar de echte vraag kwam pas later.
“Wat als we hier niet alleen op bezoek zouden komen…?”

Voor ons begon het met de behoefte om even afstand te nemen van een drukke periode. Gewoon een paar dagen weg, onze gedachten verzetten en nieuwe energie opdoen. Zonder grote verwachtingen boekten we een weekend naar een stad waar we nog nooit waren geweest: Rome.

Achteraf vinden we dat nog steeds bijzonder. Italië lag niet voor de hand. We waren er nooit eerder geweest. Toch stonden we na dat eerste weekend weer met beide voeten op Rotterdamse bodem en zeiden vrijwel direct tegen elkaar: “We gaan snel terug. Wat was dit geweldig.”

….En dat gebeurde ook….!

Drie maanden later zaten we opnieuw in Rome. Niet om zoveel mogelijk bezienswaardigheden af te vinken, maar om de sfeer opnieuw te beleven. Om weer te verdwalen in die eindeloze wirwar van straatjes. Om urenlang over pleinen te wandelen waar geschiedenis en dagelijks leven moeiteloos in elkaar overlopen. Om een ijsje te eten op een zonovergoten stoepje, een Aperol te drinken op een terras en te genieten van die lange, warme avonden die maar niet lijken te eindigen.

In die periode waren we begin dertig. Ons leven draaide vrijwel volledig om ons werk. We hadden het leven als standwerkers ingeruild voor de wereld van online ondernemen, een wereld die toen nog volop in ontwikkeling was. Als pioniers bouwden we aan iets waarvan niemand precies wist hoe groot het zou worden.

Dagen van twaalf tot vijftien uur waren eerder regel dan uitzondering. Zes of zeven dagen per week. Waar anderen het weekend gebruikten om uit te gaan, te sporten of met vrienden af te spreken, zaten wij vaak achter onze schermen. Niet omdat het moest, maar omdat we er volledig voor gingen. Dat betekende niet dat het altijd makkelijk was.

Ondernemen bracht vrijheid, maar ook onzekerheid. Successen werden gevierd, maar er waren net zo goed teleurstellingen, tegenvallers en momenten waarop alles tegen leek te zitten. Toch zagen we die uitdagingen vooral als onderdeel van het proces. Problemen werden geanalyseerd, fouten werden lessen en de volgende dag gingen we gewoon weer verder. Vijvendertig jaar lang hebben we hard gewerkt. Met veel plezier, veel ambitie en relatief weinig vrije en vakantiedagen.

Alles leek tegen te zitten, Rome op het perfecte moment

Wat begon als een weekend weg, groeide langzaam uit tot iets veel groters. We konden toen nog niet vermoeden welke rol Italië ooit in ons leven zou gaan spelen. We wisten alleen dat we ons er goed voelden. Dat er iets was in de manier waarop mensen leefden, aten, genoten en samenkwamen dat ons raakte.

Waarom smaakte een eenvoudige pizza hier ineens zoveel beter? Waarom dronken we hier wijn die we thuis nauwelijks bestelden? Waarom voelden die avonden op een terras alsof de tijd even geen haast had? We konden het niet uitleggen. Maar we voelden het wel. En misschien was dat precies het begin. Niet van een verhuizing. Niet van een plan. Maar van een gedachte.

Een gedachte die ons uiteindelijk zou brengen naar het leven dat we vandaag in Italië mogen leiden. En toch hadden we toen nog geen idee dat Rome meer zou worden dan een favoriete bestemming. We keerden terug naar Nederland met foto’s, herinneringen en het gevoel dat we iets bijzonders hadden ontdekt. Maar verder dan dat dachten we niet. Italië was een prachtige plek om af en toe naartoe te gaan. Een stad om naar terug te verlangen wanneer het dagelijks leven weer volop draaide. Tenminste, dat dachten we.

Want sommige gedachten verdwijnen weer. En sommige gedachten blijven terugkomen. Steeds opnieuw. Totdat ze vragen om meer aandacht.

Elke verandering begint met een gedacht, soms in een opwelling of uit gevoel.
Maar sommige gedachten vragen uiteindelijk om één stap.

Volgend verhaal : Wanneer een gedachte om beweging vraagt